godność

Przysługuje w kontakcie

Słowo „godność” można rozumieć na dwa sposoby. Pierwszy oznacza po prostu: imię i nazwisko. Drugi nie jest już taki prosty do wyjaśnienia.

Każdy i każda
Godność powinien posiadać każdy i każda z nas. Wówczas człowiek jest świadomy własnych wartości, jednak nie wywyższa się z tym nad innymi. Potrafi drugiemu wskazać dobra, jakie niesie z sobą życie, darzy szacunkiem innych. Posiada też szacunek dla samego siebie oraz honor i dumę.
Godność osoby ludzkiej ma podstawę w stworzeniu jej na obraz i podobieństwo Boże, obdarzonej duchową i nieśmiertelną duszą, rozumiem i wolną wolą. Osoba ludzka jest zwrócona do Boga i przeznaczona do szczęścia wiecznego. Zakłada w sobie prawość sumienia moralnego (gdy prawda o dobru moralnym, uznana przez sąd sumienia, jest zgodna z prawem rozumu i prawem Bożym). Z racji tejże samej godności osoby, człowiek nie powinien być przymuszony do działania wbrew sumieniu i nie powinien też spotykać się z przeszkodami, gdy działa zgodnie ze swoim sumieniem. Godność to pozytywna wartość człowieka, która winna przysługiwać mu w kontakcie z innymi ludźmi.

Dwa rodzaje
Pojęcie „godność”, choć różnie rozumiane i ujmowanie, jest jednak ściśle związane z przekazem o wolności i rozumności ludzkiej istoty. Obecnie odróżnia się godność ludzką i osobistą. Pierwsza z nich to zasługująca na szacunek własny i innych ludzi wartość człowieczeństwa, przysługująca każdemu człowiekowi bez wyjątku, ze względu na sam fakt jego istnienia. Jest własnością niestopniowaną – powinna ona przysługiwać wszystkim w tym samym, równym stopniu, bez względu na jakiekolwiek zasługi lub zaniedbania, psychiczne zdrowie lub chorobę czy też inne czynniki różnicujące ludzi. Z poszanowania godności ludzkiej wynika koncepcja i praktyka poszanowania praw człowieka, które obowiązują na mocy umów międzynarodowych, a co za tym idzie – budzi liczne kontrowersje (np. w przypadku eutanazji, przerywania ciąży itd.). Godność osobista jest rozumiana jako wynik osobistej postawy danego człowieka, jego czynów, zasług lub poglądów ” można ją zyskiwać bądź tracić.
Kryteriami poczucia godności i uznania godności innych są: traktowanie człowieka jako celu, a nie jako instrumentu, zgodność własnego postępowania z systemem wartości, satysfakcja z realizowania dobra.

Weronika Ucińska

 

Podobne wpisy

  • Wesele bez alkoholuWesele bez alkoholu Przygotowanie wesela wiąże się ze stresem, a szczególnie z dużymi wydatkami: wynajem sali, orkiestry, dekoracje, fotograf, jedzenie i picie, w tym alkohol… Natrafiłem w Internecie na […]
  • Świętymi bądźcie!Świętymi bądźcie! W Pierwszym Liście świętego Piotra Apostoła znajdujemy dziwne wezwanie Boże: „Świętymi bądźcie, bo Ja jestem święty!” (1, 16). – Czy jesteśmy w stanie sprostać należycie temu […]
  • Wierzę, więc działam!Wierzę, więc działam! Czasami dobrze sobie ponarzekać, wtedy człowiekowi ulży. W stosunku do wypowiedzi parafianina postanowiłem nie pozostać biernym i po raz kolejny dać satysfakcję wypowiedzi, która sieje […]
  • Trudy świętowaniaTrudy świętowania Jak to jest możliwe? Przecież święto ma być właśnie czasem innym, czasem oderwania od trudów. A jednak bardzo często odczuwamy to, że świętowanie przynosi nam różnorakie dylematy. Czy mogę […]
  • RozważanieRozważanie Wiara to zaufanie. Zaufać Jezusowi Chrystusowi. To wszystko! To Bogu wystarcza. Jeśli Mu ufam, to chcę trwać przy nim, to wszystkiego oczekuję od Niego. Ufam Ci Jezu, choć nie zawsze […]
  • Jak na tureckim kazaniuJak na tureckim kazaniu W naszym języku czasami zdarzają się zwroty, których rodowód ciężko określić. Nieraz używamy zwrotów gdzieś wcześniej przez nas usłyszanych, ale nie zawsze potrafimy wytłumaczyć ich sens. […]